Komentarz Liturgiczny

21 lipca 2o19r, 16 niedziela ZWYKŁA
„O Panie mój, błagam Cię... racz nie omijać Twego sługi” (Rdz 18, 3)

 

        Istotnym tematem pierwszego czytania i Ewangelii na dzisiejszą niedzielę jest zamieszkiwanie Boga wśród ludzi i gościnność, jaką Mu ofiarowują.

        Pierwsze czytanie (Rdz 18, 1-10a) opowiada o niezwykłym zjawieniu się Pana Abrahamowi w postaci trzech tajemniczych osobistości, wyrażających w sposób widzialny niewidzialny majestat Boga. Szczególna gościnność, z jaką Abraham ich przyjmuje, oraz suto zastawiony stół, który przygotował dla nich, wykazują, że patriarcha przewidywał jakieś niezwykłe wydarzenie Boże. „O Panie — mówi on oddając im…

14 lipca 2o19r, 15 niedz ZWYKŁA

Słowo Twoje, Panie,

niech będzie w mych ustach

i w moim sercu,

bym je mógł wypełnić (Pwt 30, 14)

 

        Prawo Boga jest osią, wokół której obraca się dzisiejsza liturgia. „Będziesz słuchał głosu Boga swego, Pana, przestrzegając Jego poleceń i postanowień” (Pwt 30, 10). Bóg nie pozostał…

o7 lipca 2o19r, 14 niedz ZWYKŁA.

O Panie pokoju,

obdarz nas pokojem

zawsze i na wszelki sposób

(2 Tes 3, 16)

 

        Z dzisiejszych czytań wyłania się temat pokoju ukazany w wielorakich aspektach.

3o czerwca 2o19r, 13 niedz ZWYKŁA.
Panie, „pójdę za Tobą, dokądkolwiek się udasz!” (Łk 9, 57)

       

        Myślą przewodnią rozważań, jakie płyną z dzisiejszych czytań, to wymagania, jakie stawia służba Bogu.

        Podczas tajemniczego objawienia się Boga na górze Horeb, Eliasz otrzymuje od Niego rozkaz, by poświęcił Elizeusza na proroka. Schodząc z góry, Eliasz spotkał Elizeusza orzącego i „podszedłszy do niego, zarzucił na niego swój płaszcz” (1 Kor 19, 19), ten gest symboliczny oznaczał misję prorocką, jaka mu została zawierzona. Odpowiedź jest natychmiastowa: Elizeusz pozostawia woły – „dwanaście par”, wyjaśnia Pismo święte, był więc bogaty – i …

23 czerwca 2o19r, 12 niedz ZWYKŁA
O Panie, dusza moja doznaje ucisku i tęskni do Ciebie (Ps 63, 9)

 

        Prorok Zachariasz tęskni, mówiąc o czasach Mesjasza; opisał je jako okres, w którym Bóg miał wylać na Jerozolimę „Ducha łaski i przebłagania” (12, 10). Lecz radość ta zostanie zakłócona gwałtowną śmiercią tajemniczej osobistości: „Tego, którego przebili” (tamże), będzie gorzko opłakiwał cały lud. Jest to przepowiednia o cierpiącym Mesjaszu, która niejako powtarza proroctwa Izajasza o Słudze Pańskim „przebitym za nasze grzechy, zdruzgotanym za nasze winy” (53, 5). Jan, będąc przy śmierci Jezusa, wspomni słowa Zachariasza, a potem napisze je w swojej ewangelii, by potwierdzić, że w Chrystusie ukrzyżowanym i przebitym włócznią wypełniło się Pismo (J 19, 37). Sam Jezus pierwszy…